؟؟؟؟

نظرتون درباره ی حماقت چیه؟

نه نترسین حالم خوبه...

همینطوری یهویی به ذهنم رسید...

به نظر من حماقت خیلیم بد نیسااااا

ینی...

اصلن بد نیس که آدم تو یه سری مسائل احمق باشه...

اصلن بد نیس که حقیقت رو ندونه بعضی اوقات...

یا حتی برعکس فهمیده باشه...

بچگیتونو یادتونه؟...

اینم یه سوال احمقانه بود

کیه که بچگیش یادش نباشه خب؟!!!

بچگی، حماقت به معنی واقعی کلمه ست...

آدم خیلی چیزا رو نمیدونه...

بعضی چیزارو برعکس میدونه...

و حتی دونستن خیلی مسائلم اصن مهم نیس براش...

این یه نوع حماقته دیگه...

تو دوران بچگیمون خیلی چیزا معنی نداش برامون مگه نه؟

ینی اگه به نفر میومد پیشمون و شروع میکرد به حرف زدن از سیاست

و اینکه فلان شخصیت تصمیم داره چه تصمیمی بگیره یا گرفته

و قطعنامه ی فلان صادر شده یا قراره بشه و درباره ی پیامدای این چیزا صحبت میکرد...

یا میگفت از فردا قراره فلان کالا گرون بشه به فلان دلیل...

یا فلان طرح قراره تصویب بشه تو مجلس یا شده و نظرمونو دربارش می پرسید

و هزار چرت و پرت دیگه...

.

..

...

صاف زل میزدیم تو چشاش میگفتیم "میای خاله بازی؟؟؟"

به نظرتون این نوع حماقت قشنگ نیس؟؟؟؟؟

من عاشق این حماقتام...

هه...

دلم براشون تنگ شده انگار

اما مثه اینکه یه لحظه هایی تو زندگی هس...

که باید بگذرن...

اصن برا همین میان!!!

و تو هیچوقت متوجه گذروندنشون نیستی...

عین یه خوابه برات...یه چش بهم زدن...

وقتی قدرشونو میفهمی که دیگه نیستن...

و تبدیل شدن به گذشته... خاطره!!!

یاد همه ی خاطره های احمقانمون بخیر...

اد کامنت پلیز

دخی برفی;)...